Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Angellore - La Litanie Des Cendres

Angellore - La Litanie Des Cendres

Label : Shunu Records | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Zowat twee jaar geleden waren we diep onder de indruk van het fantastische debuutalbum ’Errances’ van de Franse doom/death/gothic metal band Angellore. Gelukkig stonden we niet alleen met onze bewondering, want een track als ‘I Am The Agony’ haalde moeiteloos 14.000 views op YouTube en het talent van de jonge band verspreidde zich als een lopend vuurtje onder de pers en de liefhebbers van het genre. Angellore is immers de belichaming van atmosferische doom/death met een gotisch sausje, waarbij invloeden van Draconian, Saturnus en Empyrium tot een persoonlijk manifest gekneed worden.

Er is lang en hard gewerkt aan de opvolger ‘La Litanie Des Cendres’ welke eind augustus door nieuwe broodheer, Shunu Records op de markt gebracht wordt. Dit kunstige werkje trekt al meteen de aandacht door zijn geraffineerde betoverende verpakking die allereerst verdiend om vermeld te worden. Florent Castellani heeft er een uitklapbaar tafereel van gemaakt met kaarten waarop teksten en de barokke beelden je meteen in de juiste stemming brengen. Deden deze beelden en het gebruik van de (weemoedige) viool ons al niet eerder aan de pracht van het vroegere Praag denken? Dan is de mistige, donkere sfeer ditmaal nog treffender gevat in het hele werk.

Muzikaal heeft dit gevoelsmatige project van bezielers Walran en Rosarius (met hulp van drummer Ronnie) eveneens een ontwikkeling doorgemaakt. Werkende met hetzelfde team als bij ‘Errances’ is de productie beter. De songs zijn nog langer dan op het debuut, maar dit gaat allerminst ten koste van hun aansprekende toegankelijkheid. Men werkt immers zodanig met terugkerende thema’s en catchy zanglijnen dat je al vlug een vertrouwd gevoel krijgt. Naast violiste Cathy heeft de band een vrouwelijke vocale toets aangebracht. Zangeres Lucia doet dit op een voortreffelijke, niet opdringerige manier zodat ze bijkomende sfeer schept in plaats van de boel naar haar hand te zetten. Denk aan Draconian en Tristania. De huilende gitaarsolo’s van Rosarius zijn telkens van grote emotionele waarde (denk aan Saturnus), terwijl de zwevende keyboards en klassieke pianostukjes van Walran het geheel net dat hemelse tintje geeft dat in conjunctie is met de bandnaam. Naast de inbreng der vrouwelijke vocalen is er tevens een grote afwisseling in de mannelijke zang. Uiteraard hebben we de sappige grunts, maar er is ook gewichtige lage mannenzang plus incidenteel enkele welgeplaatste screams en gesproken stukken. In klapstuk ‘Moonflower’ (achttien minuten lang weemoedige schoonheid!) zelfs even in de Franse taal. Verder blijft de band bij de Engelse taal, maar dit album heeft wel de potentie voor een internationale doorbraak. ‘La Litanie Des Cendres’ vat de essentie van melodieuze gotische doom metal samen, zonder te verglijden in ontoegankelijkheid. Prachtig!

<< vorige volgende >>