Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Dethonator - Return To Damnation

Dethonator - Return To Damnation

Label : Ironstone Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Na een aantal jaren actief te zijn geweest onder de naam Kaleb veranderen de Britten de naam in 2009 in Dethonator, en gooiden de muzikale roer een beetje om. Het resultaat verscheen een jaar later middels het titelloze debuut, die in 2012 officieel verscheen via Ironstone Records. Op dat album liet men moderne, progressieve heavy metal met daarbij invloeden vanuit (Zweedse) thrash horen. Met de nieuwe sound liet Dethonator veel potentie horen, maar helaas viel de plaat door de mand daar de muziek net iets te chaotisch klonk door de matige productie.

‘Return To Damnation’, die eind vorig jaar werd uitgebracht, is min of meer een logisch vervolg op het debuut. Heavy metal speelt nog altijd de hoofdrol, maar de thrash en vooral prog invloeden zijn hier duidelijker aanwezig. Denk maar aan invloeden van Maiden en Imagika tot Exodus en Metallica, en van Orden Ogan en Edguy tot In Flames en Mnemic, en alles wat daar tussen hoort. Alleen hebben de heren de zaken dit keer veel beter aangepakt en hebben op alle fronten vooruitgang geboekt. Niet alleen is het geluid dit keer in orde en voldoet de productie aan alle eisen, maar de nummers klinken ook beter doordacht en zijn de verschillende stijlen en invloeden veel meer gebalanceerd. In James Burton had men al een sterke zanger in huis, maar deze maakt niet meer deel uit van de band. De lead vocalen worden tegenwoordig verzorgt door gitarist Tris Lineker, die over een soortgelijke stem en bereik beschikt dan Burton, maar nog sterker klinkt. En tot slot klinkt het geheel gevarieerder dan voorheen waardoor de songs meer impact hebben. Nou is het geheel nog altijd niet origineel, maar de band heeft wel meer een eigen gezicht gekregen.

Al met al is ‘Return To Damnation’ melodieuzer uitgevallen dan het debuut, maar gelukkig komt de plaat aan agressie en snelheid ook niks tekort. Door de uiteenlopende invloeden en het feit dat de muziek vele lagen bevat is dit album in eerste instantie wel moeilijk te verteren. Hoewel de nummers dankzij de aanstekelijke riffs, mooie, pakkende gitaarmelodieën die een heerlijk melancholisch sfeertje creëren, en sterke vocalen al meteen pakkend zijn, blijven ze niet echt hangen en maken geen blijvende indruk. Na meerdere luisterbeurten begint de plaat echter steeds meer tot zijn recht te komen en die als je moderne heavy metal met een flinke lading prog en thrashy kan waarderen, moet je ‘Return To Damnation’ zeker die tijd gunnen. Al met al een goed album, al is het allemaal te modern voor mijn smaak.

<< vorige volgende >>