Listen live to Radio Arrow Classic Rock
XIV Dark Centuries - Gizit Dar Faida

XIV Dark Centuries - Gizit Dar Faida

Label : Einheit Produktionen | Archiveer onder black metal

Release type: Full-length CD

Vera : De op een podium zeer ravissant uitgedoste heren van XIV Dark Centuries zijn al een poosje bezig (sinds 1998) en genieten - vooral in der Heimat - een uitstekende live reputatie. Tussen 2003 en 2006 verschenen tot dusver twee studioalbums en een mini-cd, dus van grote productiviteit kunnen we niet spreken. Het zestal uit Thüringen is volgens eigen zeggen dan ook vooral een live band. Toch moet elke band af en toe met wat nieuw werk op de proppen komen, daar is geen ontkomen aan. Het derde werkstuk 'Gizit Dar Faida' (Oud-Germaans voor 'Zeit Der Rache') is nu klaar en past naadloos in de rij melodieuze, edoch kloeke pagan metal bands die niet te veel toeters en bellen gebruiken, maar toch een scheutje folk in hun keiharde metal gieten.

Het vorige album 'Skithingi' (2006) verhaalde over het Thüringer koninkrijk en dook conceptgewijs in de geschiedenis en legendes uit de streek waar de mannen hun wieg stond. Ditmaal is er geen concept, maar strijdliederen en heldhaftigheid mogen wel als leidraad gezien worden. De reden waarom we vijf jaar moesten wachten op een opvolger is het vertrek van gitarist Tobalt eind 2007. Nieuweling Thyr's Sohn moest halsoverkop ingewerkt worden om live mee te draaien en daarbij schoot het werk aan nieuw materiaal er wat bij in. Uiteindelijk kunnen we - tussen instrumentale intro en outro - genieten van negen nieuwe "anthems” (volksliederen).

De Thüringers brengen ons in de stemming met een groots opgezet, symfonisch intro. 'Zeit Der Rache' (in feite de titeltrack dus) toont het ware gezicht: een wilde schreeuw en snelle black/pagan metal met prima (melodieus) gitaarwerk van Uwe en Thyr's Sohn. Het is hyperactief, maar het is ook episch. De messen worden gescherpt en onder een dreigende donderwolkenhemel speelt zich 'Schlachtgezang' af, een voortjagende song met een titel die weinig aan de verbeelding overlaat. Hier komt echter een kenmerk aan bod dat de meeste songs siert: kloeke, cleane mannenzang (in de trant van Heidevolk) vormt een mooi contrast met de snibbige black metal zang van hoofdvocalist Michael Jung. Akoestische gitaarintro's komen eveneens voor en Michael hanteert zelfs sporadisch een diepe doodsgrunt ('Donar's Söhne'). Een typisch volkslied is 'Hinauf Zum Gold'ner Tor', debet aan het stoere mannenkoor. 'Eichenhoin' vormt een akoestisch gitaarintermezzo temidden van al dit geweld. Er zit genoeg afwisseling in de songs, al moet je het album een paar keer draaien vooraleer de nodige details in het oog springen, zoals het fluitje in 'Brennen Soll Das Alte Leiden'. Meestal houdt men een flink tempo aan, maar 'Surtur Erwacht' is eerder slepend en episch. Vooral de gitaarsolo's zijn hier heerlijk. Het slachtveld kan terug herschapen worden in lege woestenij op de tonen van het weemoedige, instrumentale 'Ausklang'.

Besluit: wanneer je even de gedachte opzij zet dat er in Duitsland (en daar niet alleen) veel soortgelijke bands actief zijn, dan is 'Gizit Dar Faida' best een goed album voor fans van Equilibrium, Odroerir (bassist Manuel Schmidt speelt daar ook in), Heidevolk en Menhir.

<< vorige volgende >>