Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Circle II Circle, Lord Volture & Desert

Amersfoort - Fluor 5 juli 2016

Tussen alle bedrijven bij TSO door heeft Zak Stevens af en toe ook nog wel eens tijd voor zijn eigen geesteskindje Circle II Circle, waarmee hij afgelopen herfst de prima plaat ‘Reign Of Darkness’ heeft uitgebracht. Ter promotie van deze plaat ging Circle II Circle deze lente op tour, waarbij de band maar liefst drie optredens in Nederland zou geven. Supports deze tour waren Nederlandse helden Lord Volture en het Italiaanse Desert. Namens de Lords was ik aanwezig bij de show in Fluor te Amersfoort.

Door: Jori

Je kon een kanon afschieten in de zaal en niemand verwonden, zo rustig was het in de zaal toen Desert aan hun set begon. Ik kende deze band alleen van wat YouTube filmpjes en was best benieuwd naar dit gezelschap. De teleurstelling was dan ook groot toen ze begonnen te spelen en dat lag niet aan de band. Het geluid in de zaal was echt zo verschrikkelijk slecht, het enige wat ik in die dertig minuten heb gehoord was zang en basgitaar. De gitarist en toetsenist zag ik wel spelen maar ik hoorde ze compleet niet. Op het podium zag het er allemaal erg leuk uit, met de toetsenist met een sjaal op z’n kop (en koud was het echt niet die dag) en de wijd opengesperde bakkes van de drummer. Maar als de muziek niet overkomt is de lol er helaas snel af. Dit deed me dan ook grote zorgen baren voor de rest van de avond.

Niet geheel onterecht blijkbaar, want al waren alle instrumenten bij Lord Volture in ieder geval hoorbaar, echt denderend was het nog niet. Voor de heren was dit natuurlijk een thuiswedstrijd, en al vanaf opener ‘Where The Enemy Sleep’ was het aan het publiek te merken dat dit in het voordeel van de band zou werken. De zanger had een lang verhaal over hoe hij Floor Jansen tegenkwam op het station eerder die dag, wat gebruikt werd om het punt te maken dat de metalscene eigenlijk erg klein en gemoedelijk is. De setlist bestond zo half om half uit nummers van de nieuwste plaat ‘Will To Power’ en ouder materiaal. Intussen had ik de ”sweet spot” in de zaal gevonden en kon ik volop genieten van de afsluiters Powersla… ik bedoel ‘Line Em Up’ en ‘Heart Of Steel’. Leuke live band blijft dit! Over twee weekjes staan ze in mijn hometown Nijmegen en uiteraard ben ik daar weer bij!

Circle II Circle opende passend met de openers van hun nieuwste plaat, de overture en ‘Victim Of The Night’. De zaal stond intussen goed vol en het geluid was bij wijze van wonderbaarlijkheid ineens prima. De band had goede zin en pakte gelijk door met ‘All That Remains’ en ‘Soulbreaker’. In een praatje vroeg Zak zich af welk bier er gedronken werd die avond. Een toeschouwer met behoorlijk postuur verhief een klein glaasje in de lucht waarop Zak iets eruit flapte in de trend van “is that whiskey light? I don’t think you do anything light!” Gelukkig kon de beste man er zelf ook hartelijk om lachen. Leuk nieuws, het album ‘Burden Of Truth’ was inmiddels tien jaar oud en vanwege die gelegenheid werden er een aantal nummers van deze plaat opgevoerd, ‘Heal You’ en ‘Live As One’. De band ging vervolgens verder met onder andere het oudje ‘Watching In Silence’. Braziliaanse gitarist Bill Hudson kondigde de nieuwe drummer aan, de eveneens Braziliaanse Marcelo Moreira. En verdorie die man kan een partijtje drummen! Laatste nummer van de reguliere set was het lange ‘Epiphany’. De encore werd ingeleid door een gitaarsolo van Bill, die daarin een aantal riffjes van Jon Oliva Savatage nummers verwerkte. De encore bestond uit Savatage werk, als eerste ‘Turns To Me’ en vervolgens de klassieker ‘Edge Of Thorns’, waarbij het publiek pas echt los ging. Toen de band vervolgens ook nog het waanzinnige ‘Chance’ compleet opvoerde ging het dak er helemaal af. Toen de band hierna nog een keer terugkwam op het podium vroeg ik me af waar ze dit nou nog mee moesten toppen. Dat was ook niet de insteek blijkbaar, want de afsluiter was er meer een voor de leukigheid. Zak Stevens nam de drums over en toetsenist Henning pakte de zang, en in deze bezetting werd een leuke performance van ‘Hall Of The Mountain King’ gegeven, wat de definitieve afsluiter van de avond was. Een avond die bijna in het water viel door slecht geluid, maar uiteindelijk toch zeer geslaagd was.

<< vorige volgende >>