Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Beyond Our Ruins

Vorige maand werd ik positief verrast door het Nederlandse Beyond Our Ruins en hun debuutalbum ‘A Dreadful Oath’. Bij platen die in eigen beheer opgenomen worden weet je maar nooit wat je wachten staat, maar van dit resultaat kunnen diverse lang gevestigde bands nog iets leren. Nieuwsgierig als ik ben nam ik contact op met bassist/zanger Bas Prins om nog wat meer over de band en het opnameproces te vernemen

Door: Elisabeth | Archiveer onder doom metal

Hi! Fijn dat je de tijd neemt om een aantal vragen van ons te beantwoorden. Om te beginnen, hoe gaat het met jullie?
Hi Elisabeth, met ons gaat alles uitstekend, dank je.

Volgens de informatie op jullie Facebook pagina is Beyond Our Ruins opgericht in 2008, maar ‘A Dreadful Oath’ is pas het eerste wapenfeit van jullie kant wat de kolommen van Lords Of Metal heeft gehaald. Kun je ons wat vertellen over de geschiedenis van de band, en hebben jullie nog meer muziek uitgebracht in de aanloop naar ‘A Dreadful Oath’?
De band is in 2008 opgericht door mijzelf en Robert (toetsenist). Na wat bezettingswisselingen hebben we omstreeks oktober 2012 de huidige bezetting gekregen. In 2013 hebben we nog de EP ‘Chapters of Dusk’ uitgebracht, waarop enkel nog nummers stonden die met de oude bezetting waren geschreven. Daarna zijn we ook op muzikaal gebied meer toe gaan groeien naar een andere sound met als eindresultaat ‘A Dreadful Oath’.

Muzikaal gezien is er sprake van een hoop variatie in jullie muziek. Doom, black, death, de luisteraar beland van de ene sensatie in de andere. Hoe zijn jullie op het idee gekomen om al deze verschillende stijlen te gaan gebruiken binnen het raamwerk van jullie eigen composities?
Dat is geen bewust keuze geweest. Het is vooral een gevolg van de brede en diverse smaak van alle afzonderlijke bandleden. We laten ons tijdens het schrijfproces ook op geen enkele wijze leiden door stijlen, kaders of hokjes. De EP uit 2013 bevatte bijvoorbeeld veel meer mid-tempo melodic death nummers. Een andere samenstelling, een andere sound. Hoe deze plaat nu klinkt is dan ook vooral de dwarsdoorsnede van onze eigen muzieksmaak, die ook constant aan verandering onderhevig is. In alle eerlijkheid hebben we zelf dus geen enkel idee hoe de volgende plaat gaat klinken, haha!

In jullie biografie worden Rammstein, Opeth en Mastodon met name genoemd als zijnde belangrijke invloeden. Kun je per band omschrijven waarom nou juist zij zo belangrijk waren voor jullie muzikale vorming?
Dan denk ik vooral dat we onze biografie op Facebook weer eens moeten bijwerken, haha! Nee, zonder gein, die bio dateert van onze begintijd. En zoals onze smaak is veranderd, zijn onze invloeden dat ook. Als de gemene deler van onze huidige muziekvoorkeuren moet je vooral denken aan bands als Swallow the Sun, Paradise Lost, Opeth en Gojira.

Ik was behoorlijk onder de indruk van ‘A Dreadful Oath’, een onwijs sterk debuutalbum. Hoe zijn de reacties tot nu toe op de plaat?
Dankjewel, dat is mooi om te horen. We krijgen ontzettend veel positieve reacties en ook hele waardevolle feedback. We gaan altijd uit van het verschil in smaak bij mensen, daardoor is juist ook de plaat wat ‘ie is. En daar zit eigenlijk ook een sterke link naar je vorige vraag. De recensenten vergelijken ons met veel uiteenlopende bands. We hebben Mastodon voorbij horen komen. Paradise Lost. My Dying Bride. Daylight Dies. Woods of Ypres. Kortom, onze muziek lijkt vooral op basis van ‘the ear of the beholder’ een plek te krijgen. Dat de ene persoon dan afhaakt en de andere helemaal uit zijn dak gaat, blijft ook altijd de charme van muziek. Het is ook niet zo dat wij naar een stijl op zoek zijn. Dat is natuurlijk wel een risico waarvan we ons bewust zijn, maar in veel van de recensies wordt dit juist aangestipt als geslaagd. En we maken wat me zelf mooi vinden, dat is ons startpunt en dat gaat niet veranderen. Maar dat neemt natuurlijk niet weg dat wij van reviews zoals die van jou, Elisabeth, wel echt heel erg blij worden. Om te horen dat je muziek iemand raakt is het mooiste compliment dat je kunt krijgen. Dus onze oprechte dank daarvoor, dat is wel waar wij het voor doen.

En waren eigenlijk jullie eigen verwachtingen en wat vinden jullie uiteindelijk van het eindresultaat?
De enige verwachting die wij zelf hadden was vooral een concreet doel, namelijk om deze plaat beter te laten klinken (qua productie) dan onze vorige. En daar zijn we zondermeer in geslaagd. Of laat ik het goed zeggen, daar is onze gitarist Mischa volledig in geslaagd. Hij is degene die alles heeft opgenomen en gemixt. Een monsterklus om helemaal te doen, als je weet hoe complex en tijdrovend dat proces is. Maar uiteindelijk is hij wel degene die onze sound en wat we in ons hoofd hebben als enige echt goed vertalen kan naar de mengtafel. Dus die tijd en moeite is het zonder meer waard geweest. Enkel de mastering hebben daarna wel uitbesteedt, dat blijft een vak apart waarvoor we gelukkig al hele goede ervaringen met Peter van Finetune Mastering hadden. De artwork hebben we zoals gezegd ook zelf ontwikkeld en uiteindelijk alles laten drukken door Tony de Block van Red Hot CD. Ik kan me nog goed herinneren dat we de cd daar gingen afhalen nadat we het bericht kregen dat ‘A Dreadful Oath’ klaar was. Toen hebben Robert en ik daar wel met knikkende knieën voor de deur gestaan. Alles zelf doen is iets waar we volledig achter staan, maar op zo’n moment schiet er wel van alles door je hoofd. Als de artwork nu maar goed gelukt is, hebben we geen verkeerde keuzes in de mix gemaakt. De opluchting was dan ook groot toen bij binnenkomst Tony zelf al gelijk enthousiast was over de kwaliteit van de plaat. Al met al waren we vanaf het eerste moment gewoon ontzettend tevreden en vooral trots op wat we zelf met zijn vijven hadden gemaakt.

Wat was de eerste song die jullie voor dit album geschreven hebben, en heeft dit de rest van de songs en het album in zijn geheel beïnvloed?
Het eerste nummer dat we voor dit album schreven was ‘A Seance in Fear’ als ik me niet vergis. De nummers die we schrijven kunnen soms in ver uiteen liggende tijdsvakken worden geschreven, dus het kan zijn dat mijn geheugen me hier wat in de steek laat. Wat ik wel weet is dat we in de eerste fase vooral met ‘Legion’, ‘Pantheon’, ‘Torn Asunder’, ‘A Seance in Fear’ en ‘Oblivious’ bezig zijn geweest. In de laatste fase zijn ‘A Dreadful Oath’, ‘Dirge of Damnation’ en ‘Rapture coming Down’ geschreven. Het is dus ook niet zo dat een nummer af is en daarna dit de verdere lijn beïnvloedt of stuurt. Daarvoor werken we, gelukkig ook, te inconsistent en rommelig, haha. Het is vooral zo dat we veel praten over welke elementen of oplossingen er zijn om een nummer voorbij een dood punt te krijgen of de sfeer te geven die we zoeken. Het nummer maakt hierdoor ook na de eerste opzet nog een hele ontwikkeling door. En als je het zo beschouwt zit er dus ook eigenlijk binnen het album zelf nog een soort ontwikkeling in de toon en sfeer van de nummers die ik zelf in ieder geval ook wel daadwerkelijk terug hoor. Het lijkt er op dat wat we schrijven nog duisterder en vooral intenser aan het worden is.

band image


Kun je iets meer over ‘Legion’ vertellen aangezien dit echt mijn absolute favoriet is? Ik ben echt helemaal weg hoe jullie de verschillende genres en invloeden met elkaar versmolten hebben.
‘Legion’ hebben we heel ver in het begin geschreven, maar ook heel laat in het proces pas afgemaakt. Met name de eindriff heeft een lange tijd nodig gehad om goed te landen. We wilden een bepaalde cadans naar het einde toe, maar wilde voorkomen dat voor de luisteraar verveling op de loer lag. En dat heeft best even geduurd. Ikzelf vind de brug naar die eindriff toe, een stuk dat er behoorlijk op klapt met dubbel-bass en een ‘black metal’ vibe ontzettend geslaagd is. Tekstueel past dit nummer in de reis van de hoofdpersoon op het punt dat er enig besef van zijn eigen daden en de consequenties daarvan zichtbaar worden. Een moment van 1 zijn, onderdeel van een groter geheel, maar ook de vraag in hoeverre de autonomie en authenticiteit als je eenmaal onderdeel bent van een ‘kudde’ onder druk komt te staan. En als je het antwoord op die vraag hebt, wat doe je daar dan mee?

Jullie hebben ‘A Dreadful Oath’ helemaal in eigen beheer opgenomen en dit heeft enige tijd in beslag genomen. Hoe is dat gegaan?
We hebben nadat vijf nummers af waren een eerst demo versies gemaakt. Gewoon opgenomen in onze oefenruimte, globaal en grofweg gemixt weggezet op onze ‘band-pc’ en vervolgens zijn we gaan luisteren. Met de verbeterpunten die hier uitkwamen zijn we de nummers gaan aanpassen en herschrijven om tot slot een clicktrack te bouwen. Luuk, onze drummer, schrijft dan deze clicktrack met wat summiere begeleiding in midi-tracks weg. Die zijn dan de basis voor hem om alle drumtracks op te nemen. In de tussentijd waren er nog drie nummers bij bekomen, hiermee hebben we eigenlijk hetzelfde gedaan. Joris en Mischa zijn eerst de gitaarpartijen gaan opnemen. Dit heeft enige tijd in beslag genomen, omdat er wat technische issues waren, waardoor we uiteindelijk (deels) opnieuw konden beginnen en de gitaartracks uiteindelijk via re-amping hebben opgenomen. Daarna heb ik mijn baspartijen ingespeeld, Robert zijn toetsen en tot slot heb ik de zanglijnen definitief gemaakt en ingezongen. Naast dat we geen label hebben, zoals je ‘in eigen beheer’ feitelijk kun interpreteren, hebben we in ons geval ook echt alles zelf gedaan. Alle technische zaken zoals opnemen, mixen hebben Luuk, Joris en Mischa een rol in gehad. Robert en ikzelf hebben de artwork gemaakt. Kortom, we zijn een echte DIY band. Het enige nadeel wat daar overduidelijk aan kleeft is dat je naast het hebben van een baan, relaties en andere fijne verplichtingen de tijdsinvestering in de band wel eens tot een wat langere doorlooptijd van zoiets complex als een album maken kan leiden.

De lyrics zijn overwegend erg duister. Dit is bij het grote doomaandeel van de muziek natuurlijk niet erg verbazend, maar waar halen jullie de inspiratie vandaan?
‘A Dreadful Oath’ is tekstueel een concept album geworden. Het is een verhaal met kop en staart. Het verhaal staat niet chronologisch op de plaat, maar dat is wel de context geweest die ik nodig had om voldoende teksten te kunnen schrijven. Het is uiteindelijk toch meer dan 50 minuten aan muziek waarvoor je zanglijnen moet verzinnen. Het verhaal heb ik in grove lijnen eerst geschreven en zal ook op een volgend album een vervolg krijgen. Na het maken van een kader ben ik de specifieke fases in het verhaal gaan koppelen aan de muziek. Welk nummer heeft de juiste sfeer om een bepaalde situatie of emotionele staat uit dat verhaal in te kleuren. En van daar uit heb ik de songteksten gemaakt. Het thema wat in de teksten centraal staat is ‘de mens en zijn reis’. Een introspectie op zaken die ons allemaal bezighouden. Wie ben ik, waar ben ik, waar wil ik naartoe en hoe kom ik daar dan? Omdat dat een vraag is die we allemaal in meer of mindere mate ervaren, heb ik ook verschillende theologische of mythologische kaders gebruikt. Verschillende in tijd en verschillend in thema. Om zo ook weer te geven dat dit universeel is. En uiteindelijk draait bij mij alles om pijn. Pijn is mijn inspiratie. Pijn is in mijn beleving de puurste van alle emoties en in het goede altijd het startpunt van schoonheid en gelijk. In het kwade altijd het startpunt van verderf en verval.

Tot besluit van deze kennismaking, zijn er nog plannen om de plaat live te gaan promoten de aankomende tijd?
In oktober staan we op de Dutch Doom Days, wat voor ons een volgend hoogtepunt in dit jaar zal worden nadat we begin dit jaar op DOOM over Gorinchem mochten spelen. Ook staan we op Metal up ’t Fèr, een lokaal metalfestival waar we met regelmaat een thuiswedstrijd mogen spelen, met onder andere dit jaar Altar op de bill. Geweldige vooruitzichten dus. En in een poging om toch nog wat vaker op het podium te mogen staan hebben we onlangs samen met Marche Funèbre (BE), Façade (NL) en Treurwilg (NL) een package gesloten. Onder de noemer van Lowlands Doom Pack willen we hiermee graag samen met deze goed bevriende bands de komende tijd op zo veel mogelijk plaatsen onze muziek laten horen. Dus voor geïnteresseerde venue’s mogen altijd contact met ons opnemen.

Hartelijk dank voor de medewerking, als jullie nog wat kwijt willen aan de lezers van LoM: de ruinte hieronder is voor jullie….
We willen natuurlijk iedereen die naar aanleiding van jouw recensie en/of dit interview nieuwsgierig is geworden naar onze muziek uitnodigen om ons op te zoeken op Facebook, Bandcamp, Spotify, iTunes etc. En hopelijk zien we jullie dan bij één van onze concerten.

<< vorige volgende >>